Karate je u Zemunu počeo organizovano da se razvija krajem šezdesetih godina XX veka. Prvi klub okupio je vežbače koji su postavili osnovu za kasnije takmičarske generacije, nastupe u saveznoj ligi i razvoj novih klubova.
Najvažnije mesto u toj istoriji pripada „Mladosti“, koja je počela da radi pod imenom „Tehničar“. Iz njenog rada proistekle su nove sekcije i inicijative, dok su nekadašnji takmičari kasnije preuzimali trenerske i organizacione obaveze.
Ovaj pregled prati razvoj karatea u Zemunu od 1969. godine do kraja XX veka.
Od Tehničara do Mladosti
Karate klub „Tehničar“ osnovan je u februaru 1969. godine, na inicijativu Veselina Miše Pandurova, prema navodu u Najholdovom tekstu.
Već naredne godine klub je promenio ime u „Mladost“. Sportskom društvu istog naziva pristupio je 1974. godine.
Pod imenom „Mladost“ razvijao se njegov takmičarski rad i stasavale su generacije karatista koje će ostvariti najzapaženije klupske rezultate.
Najuspešnije godine
Osamdesete godine izdvajaju se kao najuspešniji period u dotadašnjoj istoriji kluba.
Prema Najholdovom pregledu, karatisti „Mladosti“ nekoliko puta osvajali su prvenstvo Srbije i više sezona nastupali u Prvoj saveznoj ligi.
Među istaknutim takmičarima bili su Svetko Jarić, Vladimir Petković, Slobodan Peranović, Nebojša Milošević, Zoran Cvetković i Milorad Kangrga.
Boje kluba branili su i Milan Trivanović, Ibrahim Rasimovski i drugi borci koji su doprinosili ekipnim i pojedinačnim rezultatima.
Jedan od uspešnih takmičara bio je Milorad Miša Mitrić, koji će kasnije imati važnu ulogu u vođenju i očuvanju kluba.
Milorad Mitrić i borba za opstanak
Milorad Mitrić, rođen 1954. godine, ostao je vezan za „Mladost“ i posle takmičarskih uspeha.
Tokom devedesetih njegovo angažovanje bilo je posebno važno zbog teške finansijske situacije. Klub je morao da pronalazi načine da nastavi rad i sačuva članstvo u okolnostima koje nisu pogodovale stabilnom sportskom razvoju.
Mitrić je učestvovao i u organizacionim promenama koje su obeležile taj period.
Spajanje sa Partizanom iz Batajnice
Godine 1991. „Mladost“ se spojila sa karate klubom „Partizan“ iz Batajnice.
Zajednički kolektiv poneo je ime Karate klub „Zemun“, a na njegovom čelu bio je Milorad Mitrić.
Novo ime zadržalo se nekoliko godina. Mitrić je 1994. pokrenuo vraćanje ranijeg naziva, pa je klub ponovo nastavio rad kao „Mladost“.
Promene imena i organizacije bile su deo pokušaja da se očuva klupski kontinuitet i obezbede uslovi za dalje treninge i takmičenja.
Mladost 83 i rad veterana
Veterani „Mladosti“ osnovali su 1995. godine poseban klub pod imenom „Mladost 83“.
Njegova svrha bila je prvenstveno rekreativna, a pojedini veterani pokrenuli su i školu karatea.
Na taj način nekadašnji takmičari nastavili su da se bave sportom i prenose iskustvo novim članovima. Karate je za njih ostao deo života i nakon završetka aktivne takmičarske karijere.
Istovremeno, matični klub „Mladost“ zadržao je takmičarske ambicije, ali nije uspevao da ponovi ranije ekipne rezultate. Među pojedincima koji su se izdvajali u tom periodu bio je Bojan Radić.
Nastanak Vazduhoplovca
Još jedan zemunski klub nastao je iz aktivnosti „Mladosti“.
Iz njene sekcije pri Domu vazduhoplovstva formiran je 1979. godine Karate klub „Vazduhoplovac“.
Klub se posebno usmeravao na rad sa mlađim kategorijama. Nije imao velike seniorske takmičarske ambicije, ali su pojedini članovi ostvarivali zapažene rezultate.
Najhold među njima izdvaja Ivana Rodića, Đuricu Rodića i Slobodana Košutića.
„Vazduhoplovac“ je tako proširio mogućnosti za bavljenje karateom u Zemunu i omogućio novim generacijama da se uključe u organizovane treninge.
Karate kao trajna sportska aktivnost
Od osnivanja „Tehničara“ 1969. do rada „Mladosti“, „Vazduhoplovca“ i veteranskih inicijativa, karate je u Zemunu razvijao i takmičarsku i rekreativnu stranu.
Najveće ekipne uspehe pratile su godine finansijskih teškoća, spajanja i promena naziva. Kontinuitet su održavali ljudi koji su ostajali u sportu kao treneri, organizatori i članovi klubova.
Njihov rad omogućio je da karate do kraja XX veka zadrži svoje mesto u zemunskom sportskom životu.
Izvor: tekst Branka Najholda